روش های نرخ گذاری کالا

مدیر سایت 231

روش های نرخ گذاری کالا در حسابداری به چندین روش انجام می شود که متداول ترین روش محاسبه بر مبنای قیمت تمام شده می باشد.

برای محاسبه بهای تمام شده کالا معمولا گزینه هایی مانند بهای خرید، حقوق گمرکی ، هزینه های حمل و نقل ، هزینه های انبار داری و... در نظر گرفته می شود.
در روش بهای تمام شده موجودی کالا مشکلاتی نیز وجود دارد که مهمترین آنها به شرح زیر می باشد :

1- سود و زیان خالص به صورت حقیقی حاصل نمی شود.
2- دارایی های به صورت واقعی در تراز نامه منعکس نمی شود بلکه به بهای تمام شده در ترازنامه وارد می شود.
3- تعیین بهای تمام شده برای کالا هایی که در طول دوره مالی با قیمت های متفاوت خریداری شده است بسیار کار دشواری می باشد.

برای تعیین بهای تمام شده کالا در حسابداری اصول ثابتی تعریف شده است که به چهار دسته تقسیم می شود :

1- شناسایی ویژه
2- اولین صادره از اولین وارده (FIFO)
3- اولین صادره از آخرین وارده (LIFO)
4- میانگین


شناسایی ویژه

در این روش باید شرایط زیر حاکم باشد :
1- ارزش کالا قابل مشاهده باشد 
2- تعداد کالا کم باشد 
3- گردش کالا کم باشد 

در این روش تعداد کالای باقیمانده از هر نوع را در قیمت واحد آن ضرب می کنیم تا قیمت کل آن کالا بدست آید و در آخر مجموع قیمت تمام کالاهای باقیمانده در پایان دوره را محاسبه می کنیم
مثالی برای درک بهتر مسئله در مجموعه ایی موجودی پایان دوره کالاها به شرح زیر است :

نوع تاریخ تعداد کالای پایان دوره (واحد) قیمت هر واحد (ریال)
خرید 1396/01/25 50 2,000
خرید 1396/04/20 40 2,200
خرید 1396/08/15 62 2,500


محاسبه قیمت تمام شده کالای پایان دوره
50*2000 = 100000 
40*2200 = 88000
62*2500 = 155000
343000 ریال قیمت تمام شده موجودی کالای پایان دوره


اولین صادره از اولین وارده (FIFO)

بیشتر از این روش برای کالا های خراب شدنی و کالا هایی که در طول زمان شکل ظاهری خود را از دست می دهند استفاده می شود ، از اسم این روش می توان تا حد زیادی مدل و متد کارش را فهمید اما برای توضیح بهتر و واضح تر باید بگوییم که در این روش فروش کالا ها بر اساس اولین خرید ها می باشد به طور مثال اگر انباری را در نظر بگیرید که کالا ها به ترتیب خرید در آن قرار می گیرید و در هنگام فروش از اولین خرید ها به مشتری تحویل داده می شود و به همین ترتیب فروش انجام می شود تا به آخرین خرید ها می رسند.

اولین صادره از آخرین وارده (LIFO)

در این روش کاملا متفاوت با روش قبل محاسبات انجام می شود به این صورت که تمام کالا های خریداری شده در انبار قرار می گیرد و به ترتیب در هنگام فروش از آخرین خرید ها برداشته می شود به همین ترتیب به انتها می رسد؛ این روش برای کالا هایی با حجم بالا و غیر فاسد شدنی می باشد.

روش میانگین 

گاهی اوقات به دلیل خرید و فروش سریع کالا ها در یک مجموعه در انبار کالا های قدیمی و جدید با یک دیگر مخلوط می شوند در این روش نمی توان فهمید کالای فروش رفته از کدام خرید صورت گرفته است
در این روش میانگین قیمت تمام شده هر یک از اقلام محاسبه می شود و بر همین اساس قیمت بهای تمام شده کالا در پایان دوره محاسبه می شود.


روش میانگین برای محاسبه بهای تمام شده موجودی کالا به دو روش زیر صورت می گیرد :
1-  روش میانگین ساده 
2-  روش میانگین موزون

در روش میانگین ساده  

میانگین کالا های خریداری شده در دوره مالی و موجودی کالای ابتدای دوره محاسبه شده را ضربدر تعداد موجودی کالای پایان دوره و تعداد کالای فروش رفته می‌کنیم.

نرخ میانگین ساده = (جمع قیمت‌های خرید + قیمت موجودی ابتدای دوره)  /  (تعداد دفعات خرید + موجودی کالای ابتدای دوره)

قیمت تمام شده موجودی کالای پایان دوره = تعداد موجودی کالای پایان دوره  *  قیمت میانگین ساده

قیمت تمام شده کالای فروش رفته = تعداد کالای فروش رفته  *  قیمت میانگین ساده


در روش میانگین موزون

نوسانات تعداد و بهای تمام شده یک نوع کالا در طول دوره در نظر گرفته می‌شود که از حاصل‌ضرب تعداد در قیمت در نوبت‌های مختلف بر تعداد آماده برای فروش بدست می‌آید.

قیمت میانگین موزون = قیمت تمام شده کالای آماده برای فروش / تعداد کالای آماده برای فروش

قیمت تمام شده موجودی کالای پایان دوره = تعداد موجودی کالای پایان دوره  *  قیمت میانگین موزون

قیمت تمام شده کالای فروش رفته = تعداد کالای فروش رفته  *  قیمت میانگین موزون

اخبار مرتبط

نظرات

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات بعد از ویرایش ارسال می‌شود.
*
*
  • نظری ثبت نشده است.